WILEŃSKA HALKA; po uwerturze było już tylko lepiej
2015-07-09 12:01:23

No i wróciłam do koncertowego życia za sprawą XI Festiwalu Muzyki Polskiej. Jeszcze z trudem ale dotarłam na inaugurację festiwalu by posłuchać - pierwszy raz w życiu - pierwotnej, wileńskiej wersji Halki Stanisława Moniuszki. W Teatrze im. J. Słowackiego jej koncertową prezentację poprowadził Jan Tomasz Adamus z Chórem Polskiego Radia, Capellą Cracoviensis oraz solistami: Wiolettą Chodowicz w tytułowej partii, Michałem Partyką jako Januszem, Lukášem Zemanem - Jontkiem, Marzeną Lubaszką - Zofią, Ryszardem Kaulsem - Cześnikiem i Sebastianem Szumskim - Marszałkiem.

Taki kontakt z prototypem dobrze znanego dzieła to ciekawe doświadczenie. Wileńska Halka jest dobrze napisana, ale rozbudowanie dzieła przez kompozytora po dziesięciu latach wyszło mu jednak na dobre. Dodane arie i ensemble przydały barw bohaterom, pogłębiły ich portrety psychologiczne. W czteroaktowej operze nastąpiły też pewne retusze tekstowe. Nie wiem wprawdzie dlaczego teść Janusza w wileńskiej wersji będący Cześnikiem awansował w wersji warszawskiej na Stolnika, ale inne korekty wydały mi się słuszne, np. w arii Halki zmiana suki ze szczeniętami na ptaka z pisklętami itp. itd.   
Środowa prezentacja opery Moniuszki nie była pozbawiona usterek. Po raz kolejny przekonałam się, że początkowy recytatywny motyw w instrumentach dętych jest chyba jednym z trudniejszych w literaturze muzycznej, bo czy to na starych instrumentach (na takich grała Capella Cracoviensis) czy to na współczesnych (jak choćby w Operze Krakowskiej) z reguły jest prawidłowo zagrany dopiero za kolejnym powtórzeniem. W ogóle uwertura zagrana była z dziwnym skrępowaniem i z drobnymi usterkami tekstowymni. Na szczęście potem już było tylko lepiej. Ładnym, okrągłym dźwiękiem śpiewał Chór Polskiego Radia przygotowany przez Szymona Wyrzykowskiego. Bohaterką wieczoru była Wioletta Chodowicz bez zarzutu władająca pięknym w barwie głosem, budująca wzruszającą postać nieszczęsnej góralki. Dobrymi jej partnerami byli Michał Partyka i Lukáš Zeman. Z przyjemnością słuchałam Ryszarda Kalusa i Sebastiana Szumskiego. Pomyłką okazała się Marzena Lubaszka w partii Zofii. Gorliwie prezentowała piękne nogi, wolałabym jednak by więcej uwagi poświęciła właściwej intonacji.
                                                                             Anna Woźniakowska


Więcej:
WIOLONCZELOWE MAŁŻEŃSTWO; chwilami brakło równowagi brzmienia2019-08-23 09:54:54
LWOWIACY I BALINT; koncert dał wiele radości 2019-08-22 10:55:37
RECITAL MISTRZOWSKI; życzymy wielu lat takiej formy artystycznej2019-08-21 09:35:02
PROMOCJA MŁODYCH; Jakub Kuszlik fantastycznie się rozwinął2019-08-20 09:31:02
SPANISH BRASS; muzyka dająca przyjemność2019-08-19 10:41:21
GITARA W SYNAGODZE; to nazwisko warto zapamiętać2019-08-18 10:20:37
PIĘKNY WIECZÓR; turyści wolą alkohol 2019-08-17 10:50:55
RUSZYŁA MUZYKA W STARYM KRAKOWIE; mistrzowski recital Białki2019-08-16 09:30:57
HALKA PO WŁOSKU; pozytyywne doświadczenie2019-07-21 10:52:12
CATHY KRIER; zawiedzione nadzieje2019-07-20 09:45:57